Πέμπτη 3 Μαΐου 2012
Σάββατο 31 Μαρτίου 2012
Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012
αν τα δάκρυά μου είχαν φωνή...
κλαίω
σκοτεινό δωμάτιο
μία φωτεινή πηγή
και ξεχύνονται στην ησυχία
κραυγές
κρότοι
φωτιές
σαν κισσός απλώνονται,
με τυλίγουν και γω κλαίω,
ακίνητη
Αν τα δάκρυά μου είχαν φωνή θα ούρλιαζαν ΝΤΟΠΗ ΣΑΣ!
οι φλέβες στους κροτάφους
χτυπούν με μανία
πονάω,
πονάω σε εικόνες παιδιών που ρωτούν
γιατί;
τα βλέπω,
τα ακούω,
στις πέτρες που ολόγυρα πετούν
στον καπνό που τυφλώνει τους αμάχους.
Λυπάμαι εκείνους
που μάταια βγήκαν να διαμαρτυρηθούν
και έγιναν πύλη ανοιχτή
εκείνων, που στους προδότες της χώρας μου μοιάζουν,
εκείνων, που χειροτερεύουν την κατάσταση,
τραβώντας τα απομεινάρια της δημοκρατίας στον βούρκο...
για να φοβάται ο λαός να σκεφτεί,
να δράσει
Αν τα δάκρυά μου είχαν φωνή θα ούρλιαζαν ΔΕΙΛΟΙ, ΨΕΥΤΟΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ, ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ, ΠΡΟΔΟΤΕΣ!
κλαίω,
κλείνω την πόρτα στον όλεθρο
η πατρίδα μου χάθηκε
αμαυρώνεται η μνήμη της
Αν τα δάκρυά μου είχαν φωνή
θα σας συντάρασσε καθώς θα ούρλιαζαν πόσο ΣΑΣ ΜΙΣΩ!!!!!!!!!!
σκοτεινό δωμάτιο
μία φωτεινή πηγή
και ξεχύνονται στην ησυχία
κραυγές
κρότοι
φωτιές
σαν κισσός απλώνονται,
με τυλίγουν και γω κλαίω,
ακίνητη
Αν τα δάκρυά μου είχαν φωνή θα ούρλιαζαν ΝΤΟΠΗ ΣΑΣ!
οι φλέβες στους κροτάφους
χτυπούν με μανία
πονάω,
πονάω σε εικόνες παιδιών που ρωτούν
γιατί;
τα βλέπω,
τα ακούω,
στις πέτρες που ολόγυρα πετούν
στον καπνό που τυφλώνει τους αμάχους.
Λυπάμαι εκείνους
που μάταια βγήκαν να διαμαρτυρηθούν
και έγιναν πύλη ανοιχτή
εκείνων, που στους προδότες της χώρας μου μοιάζουν,
εκείνων, που χειροτερεύουν την κατάσταση,
τραβώντας τα απομεινάρια της δημοκρατίας στον βούρκο...
για να φοβάται ο λαός να σκεφτεί,
να δράσει
Αν τα δάκρυά μου είχαν φωνή θα ούρλιαζαν ΔΕΙΛΟΙ, ΨΕΥΤΟΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ, ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ, ΠΡΟΔΟΤΕΣ!
κλαίω,
κλείνω την πόρτα στον όλεθρο
η πατρίδα μου χάθηκε
αμαυρώνεται η μνήμη της
Αν τα δάκρυά μου είχαν φωνή
θα σας συντάρασσε καθώς θα ούρλιαζαν πόσο ΣΑΣ ΜΙΣΩ!!!!!!!!!!
Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012
Δύναμη/Λαγνεία Γλώσσας
Ψίθυροι και λέξεις,
ιστορίες στον αέρα να πετούν
απρόσκοπτα
Απαγορευμένα, ηδονικά
Να ταξιδεύουν από στόμα σε στόμα
κι όμως αναλλοίωτα
Να τρελαίνουν,
να παγιδεύουν,
να προκαλούν
Να εισχωρούν στο μυαλό
και αυτοβούλως να πράττουν
Λέξεις, ιστορίες,
εντέλει μορφές παρανοϊκές
φωτιάς σμιλεύματα
που απαιτούν καταρράχτη αισθήσεων,
όλεθρο ψυχής
και εκδίκησης αίμα.
Για όσα ντροπιασμένη κατέπνιξε,
για ότι τρομοβίως δεν έπραξε,
για όλους εκείνους που ανώφελα υπάκουσε
και την καρδιά που ποτέ δεν όρισε οδηγητή.
Έχασε και χάθηκε...
τη στιγμή που οι λέξεις θέριευαν και ξέσπασαν μια βραδιά
απλώθηκαν σαν αρρώστια
πάνω σε κάθε ανυποψίαστο
σε κάθε ανδρείκελο της λογικής.
Ωσάν ηλεκτροσόκ
έθεσαν την καρδιά σε ιλιγγιώδη λειτουργία
Να χτυπά με νέο ρυθμό
ντουκ Νιώσε...
ντουκ Πράξε...
ντουκ Νιώσε...
ντουκ Πράξε...
ντουκ Νιώσε...
ντουκ Πράξε...
ντουκ Νιώσε...
ντουκ Γράψε...!
Quills
και μια αξέχαστη ποιητική βραδιά
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


