Υστερόγραφα

Πολλές φορές τα υστερόγραφα τραβούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη περισσότερο από όλα τα άλλα, ή απλά είναι εκείνα που εντυπώνονται περισσότερο στη μνήμη.
Αποφάσισα λοιπόν να αναφέρω μόνο αυτά και τίποτε άλλο, τα υπόλοιπα...έρχονται οσονούπω!!

ΥΓ1. Τα μαθήματα πάνε καλά, οι βαθμοί τετραμήνου ήταν απόλυτα ικανοποιητικοί, αλλά δυστυχώς εγώ ακόμη σκέφτομαι για το τι θα δηλώσω. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: τι εκνευριστικό που είναι να ρωτάνε όλοι οι συγγενείς, μα και οι άσχετοι, από δήθεν ενδιαφέρον, πού θα δηλώσω;;!!

ΥΓ2. Δεν σταματάω να γράφω, απλά δεν εχω πολύ χρόνο να καθίσω στον υπολογιστή, για καλή μου τύχη οι σημειώσεις από το κινητό πάνε με bluetooth κατευθείαν στο λάπτοπ οπότε σε 5 λεπτά εχω αναρτήσει κάτι! ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: από δω και πέρα λοιπόν θα αφήνω συχνότερα κάτι για σας!!

ΥΓ3. Γράφω κάτι μεγαλύτερης έκτασης. Όχι βέβαια πως είναι η πρώτη προσπάθεια αλλά ίσως είναι το πρώτο που θα αναρτήσω εδώ σε συνέχειες! Αν καταφέρω βέβαια να το προχωρήσω... Εχω τόσα στο νου μου που, αν και ο λόγος κυλάει απρόσκοπτα, χάνω λίγο την ουσία! Δεν εχω βρει ακόμη το κύριο γεγονός της ιστορίας και η πρωταγωνίστρια μου φαντάζει λίγο χαμένη στους δρόμους της αφήγησης... Όπως κι εγώ άλλωστε.

ΥΓ4. Τώρα πείτε μου ειλικρινά, αν έβαζα και μία ανάρτηση πριν τα υστερόγραφα τα σχόλιά σας δεν θα ήταν περισσότερα πάνω στα υστερόγραφα; ;)

Φιλιά σε όλους και να γράφεται!

Ευτυχία

Μου είπες κάποτε μέσα στην απαισιοδοξία σου:

Κανείς δεν είναι πραγματικά ευτυχισμένος. H ευτυχία  είναι ένα άγραφο τραγούδι, μια άγραφη μελωδία, ένα άπιαστο όνειρο, μία ονειροπόληση μέσα στη φρίκη της συμβατικότητας.

Και γω, όντας ευτυχισμένη, κολυμπώντας βαθιά στα αισθήματά μου για σένα σου είπα:

Το άγραφο τραγούδι είναι κάθε μας συνάντηση, που ύστερα κάνω στίχους. 
Η άγραφη μελωδία, εκείνη που τους πλημμυρίζει, ατελείωτη σαν τα φιλιά που θέλω να σου δώσω.
Άπιαστο όνειρο εκείνο που θέλω να κάνω πραγματικότητα και να μαι συνέχεια κοντά σου. 
Και ονειροπόληση είναι η σκέψη μου που μαζί με την καρδιά μου ταξιδεύει και έρχεται σε σένα 
όταν η φρίκη της συμβατικότητάς μας, μας κρατάει μακριά.

έμεινες...δεν ήξερες τι να πεις, μόνο με αγκάλιασες σφιχτά

τρεις μήνες...

Φεύγω...

Τρεις μήνες θέλω ακόμη και τέλος. Τρεις μήνες που πρέπει να αφοσιωθώ περισσότερο απ όλα στα μαθήματα μου. Δίνω πανελλήνιες φέτος... Έτσι ο υπολογιστής πρέπει να κλείσει.
Η καρδιά μου όμως και το μυαλό μου που βρίσκονται και ταξιδεύουν με ευχαρίστηση εδώ δεν σταματούν. Κάθε τόσο θα σας αφήνω κάτι καινούριο γιατί να εκφράζομαι ούτε τα μαθήματα δεν μπορούν να με σταματήσουν. Τα σχόλια θα είναι ανοιχτά για όσους θέλουν να μου αφήσουν τις σκέψεις τους. Εγώ δυστυχώς δεν θα απαντώ. Αυτό όμως που πραγματικά θα μου λείψει είναι να διαβάζω εσάς. Θα αφιερώσω όμως τελειώνοντας μέρες ολόκληρες για να διαβάσω κάθε σας λέξη, σκέψη, συναίσθημα και έμπνευση. Δε σας ξεχνώ ελπίζω να μη με ξεχάσεται...
Στο επανιδείν!

could I please have this song?

I cannot stop listening to it,

walking alone in the crowded streets

it's my one and only companion

one voice, the words I wanna hear...

I hope someone had written something like that for me,

It speaks right through my body

aiming straight to my heart

like a knife

and I cry even if I shouldn't...

could I please have this song?

Πάρτι και διασκέδαση

Όμορφα ντυμένη,
με ένα απλό μαύρο φόρεμα,
μάτια βαμμένα για να μαγνητίζουν
και τακούνι χαμηλό γιατί ήδη είναι υπερβολικό το ύψος.

Παρέα κοριτσιών που μπαίνει στο μαγαζί
γελώντας για να τραβήξει την προσοχή, όχι...
Μπήκαμε για να διασκεδάσουμε.

Και καθώς ανεβαίνει ο ρυθμός
ανεβαίνει και η διάθεση.
Και ξεκινάει ο χορός.
Τώρα ξέρω.
Νιώθω απίστευτη αυτοπεποίθηση χορεύοντας.
Δε με νοιάζει αν με καρφώνουν βλέμματα τριγύρω,
δεν με νοιάζει αν αλλάζει ο ρυθμός
εγώ χορεύω.
Χορεύω ασταμάτητα
και παραδίνομαι σε κάθε αλλαγή.

Σφινάκια και ποτά στο χέρι,
πάνε και έρχονται
αγορές και κεράσματα.
Και ο χορός δεν σταματά για ώρες ολόκληρες...

Ακούραστη, συνεχίζω.

Just wondering

Am I trying to be someone else?
Sometimes this is all I wonder
Here I am really me
but what is going on out there?
I'm so shy, I'm so sensitive,
I sometimes wish I was viewless
but when I go out I arrogate attention
I lack in selfesteem I know that for sure
but I guess I'm trying to proove myself the opposite...

lyrics follow...
goodnight

I need some help 

when I can't get through

I need some help 

'cause I don't know what to do!

I'm tired of being alone

I'm tired of feelin' blue

I just wanna laugh

and only be with you!

I wanna go away

leave this boring place

I wish to feel alive

to feel happy inside

And leave these all Behind!!!

I wanna be,

with you....

'Cause there are times 

I really need you

There are times 

My body wants you

And I look

for you in the shadows

trying to see your eyes...

ατύχημα τσακωμού...

Φωνές, πράγματα σπάνε... Και μια πόρτα κλείνει.

Δρόμος μπροστά μου και αλκοόλ...  Οινόπνευμα, σταγόνες που μεθούν μέχρι και το τελευταίο κύτταρό μου, μέχρι και το αίμα που τρέχει μέσα μου.

Τρέχει... Τρέχει το αυτοκίνητο σε δρόμο άγνωστο και ξένο, φώτα που άναψαν θολά μπροστά μου θόλωσαν ακόμη περισσότερο το νου μου και με τύφλωσαν.

Μπαμ... Μηχανή που έπεσε πάνω μου... Φώτα τρεμοπαίζουν, σειρήνες που καλύπτουν κάθε ήχο και ύστερα η καρδιά μου που κοντεύει να σπάσει από δυνατά, αργά χτυπήματα... Και τα μάτια μου κλείνουν....

Μπαμ... Σταγόνα σταγόνα να πέφτει το υπνωτικό για να κλείσει τα βαριά μου βλέφαρα, ορυμαγδός να ακούγεται στα αυτιά μου. Σαν φτάνει να μπει στο σωληνάριο και ύστερα μέσα μου. Ανοιγοκλείνω τα μάτια μου ελάχιστα, άλλωστε δεν μπορώ. Μορφές θολές περνούν, έρχονται φεύγουν... Μία μένει. Άραγε είσαι εσύ; Κάνω να κουνήσω το χέρι μου προς εσέ, μάταιο, σαν μαριονέτα δεμένη είμαι, πλαστικά δεσμά ελέγχουν την κάθε μου κίνηση.

Μπαμ... Μεγάλη σταγόνα, δυνατή και βαριά μέσα στο κεφάλι μου αντήχησε.

Μπαμ... Κοντεύει να τελειώσει το δηλητήριο που ζωή μου δίνει, και με προειδοποιεί

Μπαμ... Σηκώνεσαι και έρχεσαι κοντά μου. Το ξύλινο πριν χέρι μου αισθάνεται ξανά, καθώς βάζεις το δικό σου πάνω του.

Μπαμ... «Θα περάσει», μου λες 

Μπαμ... «είμαι κοντά σου τώρα»

Μπαμ... «συγνώμη..., σε αγαπάω»

Μπαμ...

Και να που έφτασα 18...

Ευχές...

Για χρόνια που πέρασαν

Για κείνα που θα ρθουν

Κεράκια που σβήνουν 

και απλώνουν τον καπνό τους

καθαρίζουν τις σκέψεις

Αφήνουν χώρο για τα καινούρια που έρχονται

ανοίγουν πόρτες για μία και μοναδική ευχή

"Τέτοια μέρα, να είμαι μαζί του, του χρόνου..."

Και να που έφτασα 18

έλεγα δεν θα έρθουν

μα όχι ο χρόνος δεν αφήνει κανέναν να ξεφύγει

όχι πως προσπάθησα άλλωστε

εγώ την ήθελα την αλλαγή 

τη χρειαζόμουν

Ευχές...

για χρόνια που πέρασαν...

για κείνα που θα ρθουν...