could I please have this song?

I cannot stop listening to it,

walking alone in the crowded streets

it's my one and only companion

one voice, the words I wanna hear...

I hope someone had written something like that for me,

It speaks right through my body

aiming straight to my heart

like a knife

and I cry even if I shouldn't...

could I please have this song?

Πάρτι και διασκέδαση

Όμορφα ντυμένη,
με ένα απλό μαύρο φόρεμα,
μάτια βαμμένα για να μαγνητίζουν
και τακούνι χαμηλό γιατί ήδη είναι υπερβολικό το ύψος.

Παρέα κοριτσιών που μπαίνει στο μαγαζί
γελώντας για να τραβήξει την προσοχή, όχι...
Μπήκαμε για να διασκεδάσουμε.

Και καθώς ανεβαίνει ο ρυθμός
ανεβαίνει και η διάθεση.
Και ξεκινάει ο χορός.
Τώρα ξέρω.
Νιώθω απίστευτη αυτοπεποίθηση χορεύοντας.
Δε με νοιάζει αν με καρφώνουν βλέμματα τριγύρω,
δεν με νοιάζει αν αλλάζει ο ρυθμός
εγώ χορεύω.
Χορεύω ασταμάτητα
και παραδίνομαι σε κάθε αλλαγή.

Σφινάκια και ποτά στο χέρι,
πάνε και έρχονται
αγορές και κεράσματα.
Και ο χορός δεν σταματά για ώρες ολόκληρες...

Ακούραστη, συνεχίζω.

Just wondering

Am I trying to be someone else?
Sometimes this is all I wonder
Here I am really me
but what is going on out there?
I'm so shy, I'm so sensitive,
I sometimes wish I was viewless
but when I go out I arrogate attention
I lack in selfesteem I know that for sure
but I guess I'm trying to proove myself the opposite...

lyrics follow...
goodnight

I need some help 

when I can't get through

I need some help 

'cause I don't know what to do!

I'm tired of being alone

I'm tired of feelin' blue

I just wanna laugh

and only be with you!

I wanna go away

leave this boring place

I wish to feel alive

to feel happy inside

And leave these all Behind!!!

I wanna be,

with you....

'Cause there are times 

I really need you

There are times 

My body wants you

And I look

for you in the shadows

trying to see your eyes...

ατύχημα τσακωμού...

Φωνές, πράγματα σπάνε... Και μια πόρτα κλείνει.

Δρόμος μπροστά μου και αλκοόλ...  Οινόπνευμα, σταγόνες που μεθούν μέχρι και το τελευταίο κύτταρό μου, μέχρι και το αίμα που τρέχει μέσα μου.

Τρέχει... Τρέχει το αυτοκίνητο σε δρόμο άγνωστο και ξένο, φώτα που άναψαν θολά μπροστά μου θόλωσαν ακόμη περισσότερο το νου μου και με τύφλωσαν.

Μπαμ... Μηχανή που έπεσε πάνω μου... Φώτα τρεμοπαίζουν, σειρήνες που καλύπτουν κάθε ήχο και ύστερα η καρδιά μου που κοντεύει να σπάσει από δυνατά, αργά χτυπήματα... Και τα μάτια μου κλείνουν....

Μπαμ... Σταγόνα σταγόνα να πέφτει το υπνωτικό για να κλείσει τα βαριά μου βλέφαρα, ορυμαγδός να ακούγεται στα αυτιά μου. Σαν φτάνει να μπει στο σωληνάριο και ύστερα μέσα μου. Ανοιγοκλείνω τα μάτια μου ελάχιστα, άλλωστε δεν μπορώ. Μορφές θολές περνούν, έρχονται φεύγουν... Μία μένει. Άραγε είσαι εσύ; Κάνω να κουνήσω το χέρι μου προς εσέ, μάταιο, σαν μαριονέτα δεμένη είμαι, πλαστικά δεσμά ελέγχουν την κάθε μου κίνηση.

Μπαμ... Μεγάλη σταγόνα, δυνατή και βαριά μέσα στο κεφάλι μου αντήχησε.

Μπαμ... Κοντεύει να τελειώσει το δηλητήριο που ζωή μου δίνει, και με προειδοποιεί

Μπαμ... Σηκώνεσαι και έρχεσαι κοντά μου. Το ξύλινο πριν χέρι μου αισθάνεται ξανά, καθώς βάζεις το δικό σου πάνω του.

Μπαμ... «Θα περάσει», μου λες 

Μπαμ... «είμαι κοντά σου τώρα»

Μπαμ... «συγνώμη..., σε αγαπάω»

Μπαμ...