Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

ζεις;

Κλείνεις την πόρτα, σκοτάδι. Ούτε ένα φως μη σκίσει το προστατευτικό σου κάλυμμα  Νύχτα και χάνεσαι,  ψάχνεσαι επί ματαίω. Η μόνη ένδειξη ζωής δύο κούπες νερό. Η μια πάγος, η άλλη λάβα.
Τις λούζεσαι; Αισθάνεσαι. Πόνο, μαχαίρια. Πόνο, κάψιμο. Αισθάνεσαι, άρα ζεις. Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία.
Λοιπόν; αποφάσισε.  Μην ψάχνεσαι. Άσε τις μικρές αμέτρητες φωνές στο κεφάλι σου να κυριαρχήσουν. Να μονομαχήσουν χωρίς να φαίνεται το αίμα που θα βάφει το δικό σου πρόσωπο και σώμα. Παλεύουν για σένα και μόνο εσύ πληγώνεσαι.
Μην ανησυχείς, κανείς δε βλέπει. Κανείς δεν θα δει. Δεν έχει μάτια ο κόσμος για τις μάχες της ψυχής. Που χαρακώνουν αργά μα βαθιά, που οδηγούν στον όλεθρο. Δεν έχει αυτιά ο κόσμος, γιατί συνήθως αδιαφορεί κι ας τρώνε τα αρπακτικά το ίδιο του το σώμα.

ΝΑΙ!

Νερό.
Κρύο, παγωμένο και το κεφάλι σου πονά.
Ζεστό, καυτό και τρυπάει το δέρμα.



Ααααααααααααααα 

ΟΥΡΛΙΑΖΕΙΣ!
Δεν έχασες τη μιλιά σου όπως ο κόσμος. Ουρλιάζεις και τρομάζουν οι φωνές στο κεφάλι σου. Κρύβονται σαν κυνηγημένοι στα λαγούμια τους, όλοι οι εαυτοί σου. Εκείνοι που αντιστέκονται στη μίζερη ζωή που διάλεξες. Τώρα ουρλιάζεις. Σ' ακούω.
Αντιστέκεσαι πια δίχως τη βοήθειά τους. Μπράβο. Συνέχισε. Μην τους αφήσεις να σε ελέγξουν. Μπορείς μόνος σου να ελευθερωθείς. Νιώσε. Είναι η πρώτη απόδειξη. Παραδέξου ότι φταις για όλα όσα σου προσάπτει ο κόσμος και κανε κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα.
Μα αυτή τη φορά οδήγα εσύ. Αφέσου. Άλλωστε δεν ακούν, δε βλέπουν, δε μιλούν.

Θανάτου ευχή; όχι, ζωής ελπίδα.


11 σχόλια:

  1. Λαβύρινθος οι σκέψεις στο κεφάλι ε?.. :P

    Αλλά.. "Δεν έχει μάτια ο κόσμος για τις μάχες της ψυχής" οπότε είσαι μόνη μόνη/μόνος σου, καθαρά δικό σου θέμα και τρόπος αντιμετώπισης.. Σ' ό,τι και αν είναι αυτό.. Και όσο και αν (μου) ακούγεται άσχημο έτσι είναι.. Δεν έχει μάτια ο κόσμος.. ._.

    (Καλά λέω εγώ πάρε το φακό... xD)

    Καλημέρα και από 'δω γλυκιά αλήθεια! :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν μπορείς να αισθάνεσαι το ζεστό και το κρύο, αν μπορείς να ουρλιάζεις και να τρομάζεις τις φωνές, τότε ζεις. Άρχισε να οδηγείς, λοιπόν, και είναι σίγουρο ότι θα φτάσεις εκεί που θέλεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δυο κούπες νερό. Και πώς να ξεδιψάσεις όταν λαχταράς τα ποτάμια; Θυμάμαι αρκετές φορές τον εαυτό μου σε παρόμοια αγωνία να ζήσω. Λίγο μετά το λύκειο, ,μέχρι να καταφέρω να μείνω σε δικό μου σπίτι. Μετά, είτε ζεις, είτε έχεις τοίχους δικούς σου να κρυφτείς. Κάθε καλό γλυκιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μα όντως οι άλλοι δεν ακουν, δε βλέπουν, δεν ξέρουν, δε θέλουν. Ο καθενας μόνο στην ψυχη του μπορει να στρέψει στα μάτια. Πολλοι δεν κανουν ουτε αυτο. Φοβούνται. Κι αν φοβασαι τις φωνες σου πώς να μπορεσεις να ακουσεις και των αλλων;

    μπορει να μην αυτο το νοημα που θες να βγαλεις, αλλα πιαστηκα απο αυτες τις γραμμες που αναφερεσαι στους αλλους..

    σε φιλώ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είμαστε μόνοι μόνο τις στιγμές που επιλέγουμε να είμαστε μόνοι...Δεν είναι εύκολες οι μάχες,αλλά με τους κατάλληλους συμμάχους γίνονται λίγο πιο βατές...καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. καλημερα και καλο Σ/Κ!!!
    οι στιγμες που επιλεγουμε να ειμαστε μονοι.... αλλα πως αντεχεις την μοναξια;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ... Δεν εχω σχολια ...

    Μιζερη ζωη ε? Προσπαθησε να την αλλαξεις αλλιως χαμογελα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Υπέροχο Γλυκιά μου Αλήθεια!! Ειδικά η τελευταία παράγραφος. Θυμίζει τη ρήση 'Έτσι είναι, εάν έτσι νομίζετε'! xx Οπότε εμείς ψηφίζουμε Ελπίδα. Φιλιάά! Σε πεθύμησα! Δεν είχα κομπιούτερ πάνω από ένα μήνα :( Ελπίζω (ωραία λέξη!) όλα να πάνε καλά! <xxx :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ειχα καιρο να ερθω απο εδω απο το σπιτικο σου.Περασα για ν'αφησω τις ευχες μου.Tα πιο ομορφα Χριστουγεννα ευχομαι να περασεις κοντα μ αυτους που αγαπας και οτι ποθησεις να'χεις.ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ .Χρονια πολλα γεμάτα υγεια και του Χριστου η γέννηση ας μας φέρει ευτυχια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Χρόνια πολλά πολλά και ευτυχισμένα εύχομαι από καρδιάς σε σένα και όλους αυτούς που αγαπάς! Υγεία, χαρά, αγάπη μα και πολύ κουράγιο και υπομονή!! Να περάσεις υπέροχα όλες αυτές τις μέρες!! Πολλά φιλιά!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μη σκέφτεσαι, δεν χρειάζεται...
Νιώσε και γράψε...