Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Βόλτα στο φεγγάρι



Το μονοπάτι στρώθηκε χρυσάφι
Από ένα αστέρι που δραπέτευσε απ' τον ουρανό
Έσβησε,
αφήνοντας πίσω δρόμο ανοιχτό,
για μία βόλτα στο φεγγάρι...


Τα πρώτα βήματα γνώριμα,
σκέψεις, πράξεις καθημερινές
κι έπειτα σκοτάδι.
Στην ομίχλη χαμένη η διαδρομή,
η τροχοπέδη που έπρεπε να προσπεράσω
για να δω ξανά καθαρά,
να προχωρήσω.


Ομίχλη φτιαγμένη από δειλία και φόβο
και οδηγός μου, στου ασυνείδητου τα στενά, ένας άλλος εαυτός, 
να με ξεναγήσει στο φεγγάρι της ψυχής μου.
Με αρκετές μάσκες φορτίο, 
να αλλάξει στη διαδρομή

και γω, εωθινό φυλαχτό 
όσα μου δείξει και μου πει...

6 σχόλια:

  1. μα δεν ειναι ομορφο να σε εμπνεει ενα βιβλιο;

    βόλτες στο φεγγάρι. σιγουρα ολα φαινονται ομορφοτερα απο κει πανω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Nα δω πότε θα γράψεις το δικό σου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. κοντά του σίγουρα όλα θα μοιάζουν διαφορετικά..καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το φυλαχτό των μυστικών τού φεγγαριού να το έχεις πάντα πάνω σου να σε φυλάει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τι να πω τώρα εγώ γι' αυτό; Πόσο όμορφο, πόσο ξεχωριστό, όσο ξεχωρίζει η ματιά σου πάνω στα νοήματα. Σ' ευχαριστώ πολύ πολύ γι' αυτή τη χαρά Sweet truth!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Υπέροχο, μπράβο σου!!! Καλο μεσημέρι!! Πολλά φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μη σκέφτεσαι, δεν χρειάζεται...
Νιώσε και γράψε...