Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010

Στίγματα Αισθημάτων

Το καταλάβαινα στη φωνή σου
που ίσα που ακουγόταν πια
στις ανάσες σου
που βαριές και ασυντόνιστες
άφηναν στίγματα στο τζάμι της καρδιάς μου
Που θολό πια
γινόταν τετράδιο για τις σκέψεις σου


Με τα ακροδάχτυλά σου
άφηνες σημάδια πάνω της,
λέξεις που έλεγαν 
"σε αγαπάω"
"σε νοιάζομαι"
"σε θέλω"
και "μου λείπεις"


Τις έγραφες με πάθος και πίστη
τόσο που έγιναν ένα με το αίμα 
που κυλά στις φλέβες μου
Μη θελήσεις να τις αφαιρέσεις ποτέ
γιατί στο λυκόφως
θα βυθιστεί η ψυχή μου,
θα περιμένω πάντοτε ο ήλιος να ανατείλει
μα εσύ θα κοιμάσαι μακριά μου
Και θα 'ναι αιώνια η αναμονή, 
χωρίς εσένα
αιώνιος ο ύπνος


Τώρα όμως είσαι εδώ
και κρατώ τη στιγμή μας αυτή
φυλαχτό στα μάτια μου
και τα κλείνω για να την προστατέψω
Και συ χαϊδεύεις απαλά τα βλέφαρά μου
με την πνοή σου
πριν τα φιλήσεις γλυκά
για να πάρεις λίγη από τη γεύση της στιγμής


Για να αφεθείς
και να χαθείς και συ μαζί μου
για λίγο, 
πριν ξημερώσει σε τούτο το όνειρο
που μας σκεπάζει κάθε βράδυ

6 σχόλια:

  1. πόσο ποιο αληθινό μπορεί να γίνει ένα όνειρο μετά από αυτό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @stolenblood
    Μπορεί όμως σίγουρα να γίνει χίλιες φορές καλύτερο. Τέλειο σε τέτοια θέματα δεν υπάρχει, οι καταστάσεις όλο και καλυτερεύουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτο ειναι η αληθεια με πονεσε τοσο πολυ!! Που μονο πια να το ονειρευομαι μπορω γιατι στα ονειρα μου μπορω να βλεπω οτι δεν μπορω να εχω πια. Οτι εχασα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Siren Girl
    Αχ καλή μου, δε λέω, είναι όμορφα τα όνειρα και γω τα κάνω μέχρι να έρθει η στιγμή να πραγματοποιηθούν, αλλά αν δεν γίνεται γιατί να μένεις σε αυτά; Δεν μπορείς να κοιμασαι για πάντα...
    βρες τη δύναμη και το θάρρος να ξυπνήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αχ τι ωραιο...Στην αρχη νομιζα οτι ηταν πραγματικοτητα και οχι ονειρο...αντε με τις ευχες μου να τα κανεις ολα πραξη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @Aerlyn0204
    Ίσως να χει ήδη γίνει πράξη καλή μου!!!!
    Τουλάχιστον μέχρι ενός σημείου... ;)
    Χαίρομαι που σ' άρεσε

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μη σκέφτεσαι, δεν χρειάζεται...
Νιώσε και γράψε...