Σάββατο, 10 Απριλίου 2010


Αυτό που μπορούσα άνετα να δω ήταν το δεξί μέρος του προσώπου σου.
Αχ τι όμορφα πλασμένο που ήταν το πρόσωπό σου!
Τα ζυγωματικά που έφτιαχναν σκάλες ανάμεσα στα μάτια
και στο πηγούνι σου...
Αναρωτιόμουν τι χρώμα έχουν τα μάτια σου...
Το φως που έπεφτε πάνω τους όταν γύριζες προς το μέρος μου
τα έβαφε με χρυσό, πιο λαμπερό κι από τον ήλιο...
θα θελα να χωθώ μέσα τους για να διακρίνω το χρώμα που τα διακοσμεί...
αχ και πόσο θα θελα να φιλήσω τα χείλη σου...
Έτσι όπως έπαιζαν νευρικά,
όπως περνούσες τη γλώσσα σου πάνω τους...
Έτσι σαρκώδη, τα φανταζόμουν κολλημένα στα δικά μου για ώρες...
Δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που γύρισες ολόκληρο το πρόσωπο σου,
και με κοίταξες...
Το βλέμμα μου έπεσε στα χείλη σου,
υγρα όπως ήταν, μισανοιχτα,
θέλησα να μπίξω τα δόντια μου μέσα τους...
Να τα νιώσω να ματώνουν και να γευτώ τη γλυκιά,
χάλκινη γεύση του αίματός σου στη γλώσσα μου...
Να ανακατευτεί με το δικό μου αίμα...
Και ξάφνου είδα τα μάτια σου...
Τα καστανοπράσινα διαμάντια που σε έκαναν να μοιάζεις με αγγελο.
Κοιταχτηκαμε και χάθηκα μέσα τους...
Ευχήθηκα να μπορούσε να σταματήσει ο χρονος
ή τουλάχιστον να με κοιτάζεις αιωνίως...
Όταν τα μάτια μου συνάντησαν τα δικά σου,
το βλέμμα σου από γαλήνιο που ήταν σκοτείνιασε κάπως,
πονήρεψε... Και τι δεν θα δινα να μουν μέσα στο μυαλό σου...
Να ακούσω τις σκέψεις σου,
να εμπλουτισω τις φαντασιώσεις σου
και ύστερα να τις πραγματοποιήσω μια μια...
Άνοιξες το στόμα σου κάτι να πεις,
η φωνή σου ξεχύθηκε από μέσα του
σαν γάργαρο νερό απόκρυφης πηγής...
Δεν άκουσα τι είπες, άκουγα την υπεροχή μελωδία της φωνής σου
και κοιτούσα τα χείλη σου που κινούνταν
σχηματίζοντας στο τέλος το πιο φωτεινό χαμόγελο...

12 σχόλια:

b|a|s|n\i/a είπε...

είναι κάτι βλέμματα σαν εκεί που τελειώνει η θάλασσα και αρχίζει ο ουρανός!
καλημέρα σου! καλορίζικη! καλά σου και όμορφα ταξίδια!

Sweet truth! είπε...

@B|a|s|n\i/a

Σε ευχαριστώ πολύ!!!
Χάρηκα που πέρασες

με λένε Νατάσσα είπε...

Πόσα μπορεί να πει ένα βλέμμα!
Πόσα μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς...
Υπέροχα τα λόγια σου! Νόμιζα πως ήμουν εγώ αυτή που αντίκριζε
αυτά τα μάτια...
αυτά τα χείλη...
αυτό το χαμόγελο!
Το ένιωσα απ'άκρη σ'άκρη!

Καλώς ήρθες!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΚΑΛΩΣ ΣΕ ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ.ΑΦΗΝΩ ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΦΕΥΓΩ.

Sweet truth! είπε...

@με λένε Νατάσσα

Κρίμα που τα αντίκρισα μόνο μια φορά...
Αμφιβάλλω αν θα τα ξαναδώ ποτέ μου...
Αλλά όντως ήταν όμορφα αυτά που με έκαναν να νιώσω και ήθελα να τα θυμάμαι.

Sweet truth! είπε...

@JK O SKROYTZAKOS

Ευχαριστώ!! Καλώς ήρθες

με λένε Νατάσσα είπε...

Ποτέ δεν ξέρεις...
Ίσως να 'ναι γραπτό μια μέρα να τα ξαναδείς...
Να ξανανιώσεις...

Τα φιλιά μου!

Sweet truth! είπε...

@Καλή μου Νατάσσα,
Δύσκολο να τα ξαναδώ...
Αλλά όπως είπες κι εσύ, ποτέ δεν ξέρεις!!!

Περσέας είπε...

Πανε 16 χρονια που αντικρυσα αυτα τα πρασινα ματια,για μια στιγμη..και χαθηκαν..τιποτε δεν ηταν ιδιο παλι..
Να θυμασαι οτι τιποτε δεν ειναι τυχαιο και ολα γινονται για καλο..Εμπιστοσυνη
Να σαι καλα και να γελας:)

Aerlyn0204 είπε...

Σου ευχομαι να τα ξαναδεις...Νομιζω ηταν οτι καλυτερο εχεις γραψει...Καλη συνεχεια και παλι...

Sweet truth! είπε...

@Περσέα

Σίγουρα τίποτα δεν είναι τυχαίο, αλλά δεν γίνονται και όλα εξυπηρετώντας κάποιο σκοπό...
Ο άνθρωπος που αντίκρισα το μόνο που έκανε ήταν να βγαλει από μέσα μου αυτό το κείμενο...

Sweet truth! είπε...

@Aerlyn0204

Όμορφο είναι το αποτέλεσμα όταν η έμπνευσή σου βρίσκει ένα στήριγμα... για το καλύτερο δεν ξέρω γιατί δεν υπάρχει καλύτερο αν δεν προηγηθεί το καλό... (υπερβολικά απαισιόδοξο αυτό ε;;; τι να κάνω ό,τι μου βγαίνει γράφω, η κριτική δική σας)