Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010

ΜΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ

Καταληψίες χρόνου, 
που σταματούμε για χάρη της 
τα ρολόγια της καθημερινότητας, 
εμείς γίναμε. 


Καθισμένοι σε κρύα πατώματα, 
τσιμέντου που αναταράσσεται 
από τις φωνές μας. 
Με τσιγάρα στριφτά 
και κιθάρες που αφουγκράζονται τη συγκίνηση. 


Καθισμένοι σαν σε παραλία, πλάι πλάι 
με Εκείνη φωτιά, 
να καίει στη μέση. 
Η ζεστασιά της να καλύπτει τον κρύο αέρα που φυσάει 
και να μας πλημμυρίζει θαλπωρή. 


Με μάτια βουρκωμένα, 
κρυμμένα πίσω από μαύρα γυαλιά, 
μας κοιτάει έναν έναν. 
Πρόσωπα γνωστά και άγνωστα, 
όλα με χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη, 
όλοι με μάτια που "αντίο" φωνάζουν 
καθώς πίσω την κοιτούν, 
"θα μας λείψετε". 
Και διαβάζοντας τόσα, 
αγκαλιάζει στοργικά κάθε βλέμμα, 
και κλαίει. 


Γέλια ακούγονται 
σπάζοντας την πικρή στιγμή του αποχωρισμού 
και τραγούδια που φέρνουν παλιών εποχών αναμνήσεις. 


Έπρεπε και άλλα να ακουστούν... 



Μία σπουδαία γυναίκα 
που αγάπησε και έδωσε πολλά.
Μια δεύτερη μάνα
που τυχεροί, βρήκαμε να μας περιμένει 
δίνοντας ζωή και χαρά 
στις παλιές αίθουσες, 
τους μουντούς τοίχους που μας περικύκλωναν.

Καθηγήτρια, οδηγήτρια κάθε στιγμής, 
δασκάλα ήθους και ζωής, 
που πάντα στις καρδιές και στο μυαλό μας θα μένει

Αφιερωμένο στην Κ.Μ.

25 σχόλια:

  1. Ποτέ δεν εξοικειώθηκα με τους αποχωρισμούς..
    Ίσως κανεις να μην εξοικειώθηκε..

    Ένα δακρυ κάτω από τη λέξη
    και το έδαφος αφηνεται στον ανεμο να σβησει τα βηματα..

    ακομη κι όταν αυτα είναι αέρινα...
    προς κάπου ψηλά...
    ή κάπου νότια..

    Σε φιλω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ποσο γλυκο!
    ποσο υπεροχο που υπαρχουν τετοιοι καθηγητες!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πωπω ειμαι κακιστη στους αποχαιρετισμους...πολυ δακρυ και συγκινηση...πολυ ωραιο αυτο που εγραψες...παραξενο που αφορα καθηγητρια!! :)

    Φιλια και καλο σκ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Κάκια μου, έτσι είναι, κανείς ποτέ δεν εξοικειώνεται πραγματικά.
    Αρκεί όμως να πιστέψουμε ότι γίνετε για το καλύτερο εκείνου που φεύγει.

    Φιλιά γλυκά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Α λ ς
    Στο δικό μου το σχολείο δυστυχώς δεν υπάρχουν. Όχι τώρα που έφυγε Εκείνη.

    Να 'σαι καλά,
    φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @Aerlyn0204
    Και όμως υπάρχουν και καθηγητές που το αξίζουν!!! Να μας έβλεπες, όλο το λύκειο, να κάνουμε αποχή μίας ώρας για να την αποχαιρετήσουμε....
    Ήταν όντως πολύ συγκινητικό και γλυκό...

    το σ/κ προμηνύεται χάλια... αλλά τεσπα.

    Φιλάκια καλή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ωχ!... Δεν τους μπορώ καθόλου τους αποχαιρετισμούς..(ξέρεις εσυ..)

    Αλλά μπορώ και τους αντέχω..Σε κατάλαβαίνω ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Μαρία Νικολάου
    Πιο αληθινό δε γίνεται...
    Ευχαριστώ

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @Takis X
    Κανείς δεν τους μπορεί καλέ μου...

    Να 'σαι καλά,
    σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. χμ... δυσκολος αποχαιρετισμος τοτε. Αν δεν υπαρχει και καποιος αλλος που να της μοιαζει...
    κρατα επαφη.. μην τη χασεις.. εγω εχω κρατησει με εκεινους που εφυγαν.. δυσκολο αλλα αν υπαρχει θεληση :)
    μπορω να σε καταλαβω γτ ημουν στην ιδια θεση πριν καποιες μερες...ειχα κν κ γω μια αναρτηση τοτε..ουφ:/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @Α λ ς
    Πραγματικά θα το ήθελα.
    Καλά κάνεις κι εσύ και κρατάς επαφή

    Φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!!!!!!!!!!

    ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @SKPOYTZAKO μου σε ευχαριστώ!
    Χαίρομαι που σου άρεσε!

    Καλή εβδομάδα και σε σένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. δεν ειναι υπεροχο να συνανταμε τετοιους ανθρωπους στη ζωη μας;
    σε τετοιες θεσεις μονο τετοιοι ανθρωποι που αγαπαν να δινουν θα επρεπε να υπαρχουν...

    τυχερη(οι) λοιπον που την συναντησατε και πηρατε τοσα απο εκεινη...

    γλυκια και συγκινητικη η αφιερωση σου!
    θα τη θυμαστε παντα αλλα το ιδιο και εκεινη!

    φιλια νεραιδενια σου αφηνω γλυκια μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Σου εύχομαι να καταφέρνεις να διατηρείς ανέπαφη στη μνήμη σου κάθε απώλεια που αναπόφευκτα θα προκύπτει στη ζωή σου. Όταν οι μνήμες παραμένουν ζωντανές κανείς από εκείνους που έφυγαν δεν χάνεται οριστικά. Ζει και ανασαίνει δίπλα μας και μόνο την εικόνα του δεν μπορούμε να δούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @ΝΑΪΑΔΑ μου, μακάρι όπως λες να υπήρχαν μόνο τέτοιοι χαρακτήρες σε αυτές τις θέσεις, για να μην ήμουν μόνο εγώ τυχερή και οι συμμαθητές μου, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι μαθητές!!!!

    Φιλιά πολλά και σε σένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. @Bd
    Πολύ μ' αρέσει η θεωρία σου και ισχύει αν λάβω υπόψη μου και τον ίδιο μου τον εαυτό. Μπορεί να έχω χαθεί με κάποια άτομα αλλά τα νοιάζομαι ακόμη.

    Μακάρι να πραγματοποιηθεί η ευχή που μου δίνεις!!! Έτσι θέλω τη μνήμη μου, πλημμυρισμένη από κάθε είδους ανάμνηση, στιγμή, πρόσωπα...!

    Να σαι καλά!
    Καλώς ήρθες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. οι αποχαιρετισμοί,μου φέρνουν στο νου τη λέξη τέλος,που δεν θέλω να ξέρω!
    καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. @Despina
    Δεν υπάρχει τέλος με ανθρώπους σαν αυτή! Δίνει πάντα και παντού!

    Καλή εβδομάδα και καλώς ήρθες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Τόσα χρόνια το 18 έζησε μ' Αυτή!!! Κι εγώ μόνο για 3 ημέρες... Ήταν όμως αρκετές για να τη λατρέψω!!! Τι καλή που είναι!!! Η βλακεία ήταν όμως ότι υπήρχε ένα λιοντάρι που την τριγυρνούσε...

    Τα χαιρετίσματα μου στη Νάξο και σε όλους τους καθηγητές της!!!
    Να'ναι πάντα καλά!!!

    Αγαπάμε Νάξο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. @Ntina xD
    Το λιοντάρι τώρα τριγυρίζει εμάς!!! :Ρ
    Κάτι πρέπει να γίνει...

    Φυσικά και αγαπάμε Νάξο, είχαμε και καλό βιολόγο που πήγε πάλι εκεί!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Σβύνουμε στο Πουθενά μονάχα όταν οι μνήμες σβύνουν, τα λόγια στερεύουν, οι καρδιές παγώνουν. ... Δεν σε και, δεν σας αφορούν αυτά. Ζεστασιά στο Αύριο, η πλέρια σας Αγάπη.... Σε και Σας, αφορά αυτή. Περιουσία ολάκερη ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. @Ο ΠΑΝΟΣ & Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
    Και μεις έχεις δίκιο, δε σβήνουμε, όχι τόσο εύκολα, όχι έτσι. Όσο υπάρχουν μέσα μας όσα διδαχτήκαμε, όσο υπάρχουν μέσα μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Δεν μπορώ τους αποχωρισμούς...
    Ποτέ δεν κάνω τη σωστή κίνηση,ποτέ δε λέω τις σωστές λέξεις...

    Μ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μη σκέφτεσαι, δεν χρειάζεται...
Νιώσε και γράψε...