Σάββατο, 22 Μαΐου 2010

Σε θυμήθηκα

Βρέθηκα η άτυχη σε λάθος τόπο
και αντίκρυσα το παρελθόν
με κοίταξε κι εκείνο κατάματα,
με κορόιδευε

Νόμιζες πως θα ξεχάσεις;

μου ψιθύρισε
πάγωσα στο άκουσμα του
μαρμάρωσε το σώμα, οι αισθήσεις
και άρχισαν μανιασμένες να ξεπηδούν οι αναμνήσεις.

το πρωινό μου ανόητο χαμόγελο, πριν σε δω
η λαχτάρα να βρεθώ κοντά σου
η αδιαφορία για την πραγματικότητα
η πίστη στις οφθαλμαπάτες
και ύστερα το βλέμμα σου
η πηγή που με τράβηξε αρχικά κοντά σου
το μόνο που δεν κατάφερα ποτέ να ερμηνεύσω

έπαιζες και το ξερα
δεν υποπτευόμουν όμως πόσο θα με επηρέαζε το παιχνίδι σου
έπαιζες μαζί μου μέχρι που έσπασα
και σε έβγαλα μια και καλή απ τη ζωή μου

ψέμα

μόνος σου έφυγες σαν κυνηγημένος
εγώ δεν θα είχα ποτέ τη δύναμη να σε διώξω.
όσο κι αν το θελα
γιατί πονάνε οι ανεκπλήρωτοι έρωτες
γίνονται απωθημένα που κατατρώνε τη σάρκα
πληγές ανίατες που ερεθίσματα πολλά μπορούν να βρουν στόχο και να ανοίξουν.
ανά πάσα στιγμή και από το πουθενά

σε εχω ξεπεράσει
κάτι που μπορώ με ειλικρίνεια να πω
αλλά είναι πέραν των δυνάμεων μου, να σε ξεχάσω εντελώς
ειδικά όταν άθελά τους
άλλοι σε θυμίζουν.

σε θυμήθηκα
δεν έκλαψα, το εχω υποσχεθεί
πως δεν θα σε αφήσω να κομμάτιαζεις άλλο την ψυχή μου
αλλά βούρκωσα
γιατί η ευαισθησία μου καταντάει αηδία πού και πού
γιατί υπάρχεις και θα υπάρχεις μέσα μου.
Δεν είναι επιλογή μου

23 σχόλια:

  1. ερωτες...οσα είδες και αισθάνθηκες επί ματαίω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Takis X

    Θα συμφωνήσω σε αυτό... "επί ματαίω"...
    Σε ευχαριστώ που πέρασες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ποτέ δεν ξεχνούμε.. απλά ξεπερνούμε και ο πόνος φεύγει. Χρειάζεται χρόνος μόνο. Τί γίνεται δεν πήγαν καλά τα πράγματα; Φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το πρώτο που μαθαίνεις μέσα από μια τέτοια διαδικασία είναι η διαχείριση του πόνου και ως ένταση αλλά και ως μέγεθος. Όσο δε το μέγεθος μεγαλώνει τόσο μεγαλύτερη και η ανάλυση.
    Άρα τίποτα ''επί ματαίω''.
    Εμένα αυτό το βούρκωσα αλλά δεν έκλαψα το θεωρώ διαχείριση πόνου και ναι είναι ωραίο να είσαι ευαίσθητος και δεν καταντά ποτέ αηδία.
    Αηδία καταντούν αυτοί που μόνο δάκρυα ξέρουν να προκαλούν, αρκετά προκαλεί η ζωή από μόνη της δεν θέλει βοήθεια.

    Ημ/νια
    Πίκρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. γιατί η ευαισθησία μου καταντάει αηδία πού και πού

    Είναι όμως η ευαισθησία σου που σε ωθεί να γράψεις, και δει τόσο όμορφα. Μην την χάσεις ποτε κι ας σου προκαλεί πόνο που και που

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @Art8sally

    Μια χαρά είναι τα πράγματα καλή μου...
    Απλά ανοίχτηκαν παλιές πληγές.
    Μην ανησυχείς τώρα που το έβγαλα από μέσα μου είμαι ακόμη καλύτερα και μπορώ να αφοσιωθώ στην ευτυχία που με περιβάλλει!!!!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΨΥΧΗΣ

    Αυτό ακριβώς λέω κι εγώ, δεν χρειάζονται άλλα αρκετά μας δίνει από μόνη της η ζωή δάκρυα!!!!
    Όσο για τη διαχείρηση του πόνου...
    ΑΝ δεν ήταν ένα συγγεκριμένο άτομο στη ζωή μου και αν δεν ξεσπούσα γράφοντας...
    Διαχείρησαη καμιά!

    Φιλιά και καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @aougaros

    Μου έφερες την ανάμνηση και θα πρεπε να σε μισήσω γι αυτό. Αλλά μισώ τον εαυτό μου. Εσύ δεν ήξερες, δεν προσδοκούσες τίποτα.
    Απλά ξεσπώντας το δικό σου πόνο, άνοιξες πληγές.
    Ούτε κατά διάνοια δε φταις εσύ, εγώ φταίω που τις άφησα αρχικά να γίνουν...
    ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ λοιπόν και για την ανάμνηση που καιρός ήταν να βγει, μα και για τα καλά σου λόγια εδώ.

    Φιλιά καλέ μου και καλό βράδυ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Θα έλεγα πως συμφωνώ με το Παράθυρο Ψυχής.
    Τίποτα ''επί ματαίω'' σε τέτοια θέματα.. Βέβαια, όντως καταντάει αηδία κάτι που δε ξεκολλάει και ξέρεις πως το μόνο που σου φέρνει είναι πόνος.. Και ειδικά στην περίπτωση που θες να προχωρήσεις..
    Δεν νομίζω όμως πως κανέναν άλλος γιατρός εκτός του Χρόνου μπορεί να σε βοηθήσει.. Κανέναν μας... Πίστεψέ με, δε συγχωρεί κανέναν, τα σβήνει όλα.. Σιγά σιγά.. Σε άλλους αργεί λίγο παραπάνω, άλλους τους πονάει περισσότερο, αλλά στο τέλος κλείνουν οι πληγές..

    Όπως η κάθε μέρα φέρνει τη νύχτα, έτσι και το "σε θυμήθηκα" θα φέρει το "σε ξέχασα".. ;)

    Καλό βράδυ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @Adis

    Αυτός ακριβώς ήταν και ο σκοπός του "σε θυμήθηκα"
    να φύγει πια εκείνο το βάρος από μέσα μου...
    Από τη μνήμη μου.
    Και αφού πια τα κατάφερα δεν χρειάζεται να ασχολιθώ καν άλλο...
    Το "σε ξεπέρασα" θα γραφτεί μονάχα στο μυαλό,
    θα κυλήσει στο αίμα και κάθαρση θα φέρει στην καρδιά...

    Καλημέρα και από δω!! Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Γεια σου γλυκιά μου αλήθεια! Οι "ανεκπλήρωτοι έρωτες" και οι "μανιασμένες αναμνήσεις που ξεπηδούν", νομίζω μας κάνουν όλους καλό. Να αισθανόμαστε δυνατότερα, να εκτιμούμε ανθρώπους γύρω μας και να λυτρωνόμαστε μέσα απο όμορφα ποιήματα που ενίοτε γράφουμε...όπως έγραψες και συ...Να περνάς καλά, τα λέμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @Ουρανίσκε καλέ μου, ομολογώ δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι και βλέπω πως έχεις και ένα δίκιο.
    Κέρδισα αρκετή δύναμη από την όλη ιστορία και όπως έχω ξαναπεί και σε άλλο σχόλιο όντως λυτρώθηκα εντυπώνοντάς το στο χαρτί...
    Σε ευχαριστώ!! Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Sweet truth μου,

    Ανοιχτές πληγές του παρελθόντος...Πιες από το αίμα που αναβλύζει και γίνε πιο δυνατή! Ιδανικά φτύσε και λίγο στα μούτρα εκείνων των προσώπων, πραγμάτων, καταστάσεων κτλ που σε πόνεσαν, σε πονάνε κι ίσως σε πονέσουν. Ανύψωση...!!!

    Σήμερα σκοτείνιασε νωρίς ! Μια ζαλισμένη καλησπέρα! Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Σε επισκέφθηκε η ανάμνηση καλή μου ε;
    Θυμήθηκες όλες τις συζητήσεις... στο μυαλό σου όρμησαν όλες οι αναμνήσεις και εσύ στάθηκες απέναντι στα λάθη σου με ειλικρίνεια.

    Τώρα που η συνείδησή σου έχει βρει το δρόμο της τίποτα δεν σε γυρίζει πίσω και όλα ανοίγονται μπροστά σου. Είμαι σίγουρη γι΄αυτό.

    Φιλιά πολλά
    Να έχεις μια γλυκιά καληνύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @Έσπερέ μου,
    παίρνω δύναμη και πολύ μάλιστα.
    Αλλά δεν μπορώ να κάνω αυτό που μου είπες, δεν ξέρω τι στο καλό φταίει αλλά δεν μπορώ, ούτε θέλω να πληγώσω όπως με πήγωσαν. Νιώθω πως απλά δεν αξίζει...

    Όντως σήμερα η νύχτα έπεσε πιο νωρίς από άλλες φορές και μάλιστα με βρήκε έξω να τριγυρνώ, να ηρεμώ μέσα στο σκοτάδι της και να απολαμβάνω τη δροσιά της...
    Τα φιλιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @WIND

    Ναι καλή μου με επισκέφτηκε το παρελθόν και ένιωσα ξανά τον ίδιο πόνο, την ίδια απογοήτευση...
    Αλλά τώρα νιώθω απίστευτα ανάλαφρη...
    Και είμαι πια ελεύθερη να ζήσω όλα τα όμορφα που μου χαρίζει τελευταία η ζωή!!

    Φιλιά και καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. καλά κάνεις και δεν ξεχνάς...
    αλλά καλά κάνεις και δεν κλαίς πιά...
    ένα βούρκωμα πού και πού το δικαιούμαστε όλοι.. αλλά μέχρι εκεί...
    Φιλιά πολλά και γλυκές καλημέρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @next_day μου, έτσι όπως το λες, μέχρι εκεί!!!
    Αν όντως δεν αξίζει μέχρι εκεί.
    Παλιές υποθέσεις πια...

    Καλή σου μέρα και σένα
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Χαιρομαι που τα ειπες και ξεσπασες καλη μου! Να ξερεις ομως οτι οι αγαπες ειτε απωθημενα ειτε οχι,ποτε δεν ξεχνιουνται εαν εχουν περασει εντονα..Παντα θα ριχνεις ματιες πισω..αλλες φορες με νοσταλγια αλλες με πικρα...
    Τα φιλια μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Το Ξέρω ότι δεν ξεχνιούνται...
    Αλλά προσπαθώ να τις αφήσω πίσω...
    Ίσως ήταν η πρώτη παιδικο-εφηβική αγάπη και όσο να ναι μένει...
    Αλλά δεν πρόκειται να την αφήσω να εμποδίσει αυτό που ζω τώρα!!!

    Φιλιά και από δω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. με πηγες πισω το ξερεις....πισω σε μια εποχη που δεν εβλεπα τιποτα περα απο σκοταδι και δεν ακουγα τιποτα παρα σιωπη...
    ειναι αυτο που λενε υποθετω...always forgive but never forget...

    δε θα ξεχασεις...ακομη κι αν δε σε ξερω νιωθω κοντα στα λογια σου..πολυ..
    δε θα ξεχασεις...απλα οσο περνα ο καιρος οι αναμνησεις θα πονανε λιγοτερο..

    Γεια σου κοριτσι..μη χασεις ποτε την αληθεια σου...ειτε γλυκια ειτε πικρη...;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. @*little LoU*

    Το ξέρω πως δεν πρόκειται να ξεχάσω...
    το έχω πλέον αποδεχτεί.

    Καλώς ήρθες εδώ!!!
    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Ελπίζω να ισχύουν οι φήμες για τον χρόνο γιατί εγώ προσωπικά δεν είμαι σε θέση να πω ''σε ξεπέρασα''...ακόμα.
    Λογικά τα δάκρυα και ο πόνος λιγοστεύουν με τον καιρό. :)
    'Οτι και να γίνει,δεν θα ξεχάσω!
    Οι ανεκπλήρωτοι έρωτες είναι αυτοί που πονάνε περισσότερο αλλά και αυτοί που διαρκούν πιο πολύ,έτσι δεν λένε?

    Sweetie,το ξέρεις ότι ταυτίζομαι. <3

    Μ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μη σκέφτεσαι, δεν χρειάζεται...
Νιώσε και γράψε...